Een RF-coaxkabel wordt gedefinieerd als een kabel met twee concentrische geleiders, waarbij zowel de binnenste geleider als de afschermingslaag een gemeenschappelijke centrale as delen.
Het isolatiemateriaal in een RF-coaxkabel bestaat uit fysiek geschuimd polyethyleen, dat dient om de centrale koperen geleider te isoleren. Rondom deze binnenste isolatielaag bevindt zich een tweede, ringvormige geleider-die bekend staat als de buitengeleider. Deze buitenste geleider (of afschermingslaag) kan worden geconstrueerd met behulp van gevormde, gelaste en gegolfde kopertape; een aluminium buisstructuur; of een gevlochten draadconfiguratie. Ten slotte is het gehele kabelsamenstel omhuld met een beschermende mantel die doorgaans is gemaakt van polyvinylchloride (PVC).
Er zijn twee hoofdcategorieën van veelgebruikte RF-coaxkabels: 50 ohm (50 Ω) en 75 ohm (75 Ω) kabels.
RF-coaxkabels met een karakteristieke impedantie van 75Ω worden vaak gebruikt in CATV-netwerken-vandaar hun aanduiding als 'CATV-kabels'. Deze kabels bieden een transmissiebandbreedte die tot 1 GHz kan reiken, met een typische operationele bandbreedte van 750 MHz voor standaard CATV-toepassingen.
RF-coaxkabels met een karakteristieke impedantie van 50 Ω worden voornamelijk gebruikt voor basisbandsignaaloverdracht en bestrijken een bandbreedtebereik van 1 tot 20 MHz. Over het algemeen hebben "dunne" 50Ω-coaxkabels een maximale transmissieafstand van 180 meter, terwijl "dikke" coaxkabels dit bereik tot 1.000 meter kunnen vergroten.
De naam "RF-coaxkabel" is rechtstreeks afgeleid van het structurele ontwerp. Bovendien blijft RF-coaxkabel een van de meest voorkomende transmissiemedia die wordt gebruikt in Local Area Networks (LAN's). Het paar geleiders dat verantwoordelijk is voor het verzenden van informatie is in een specifieke configuratie geconstrueerd: een cilindrische buitenste geleider omhult een binnenste geleider (meestal een dunne centrale kern), met een isolatiemateriaal dat de twee scheidt. Omdat het geometrische middelpunt van de buitenste geleider perfect uitgelijnd is met de centrale as van de binnenste kerndraad, wordt de kabel toepasselijk een "coaxiale" kabel genoemd. Deze specifieke ontwerparchitectuur dient een kritisch functioneel doel: voorkomen dat externe elektromagnetische golven de overdracht van signalen verstoren of vervormen.
